İNANÇ MANTIKTAN ÜSTÜNDÜR

Haber, Şahin Erkenez
Haberi paylaşın

Yaşlı Kore gazisi anlatıyor. Cepheden yorgun argın döndüğümüz bir Kore köyünde karavana dağıtıldı. Yemeğin biri de pirinç pilavıydı. Tam pilavı yerken karşıma Koreli küçük bir erkek çocuğu gelerek oturdu ve gözlerini yediğim yemeğe dikti. Belli ki çok açtı.

Pilav dolu tabağımı kaşığıyla birlikte götürüp verdim. Çocuk büyük bir iştahla yemeğe başladı. O kadar hızlı yiyordu ki yere pirinç taneleri düşüyordu. Tabağını bitirince parmağımla yerdeki pirinç tanelerini göstererek parmağıyla toplayıp yemesini işaret ettim. Çocuk anlamaz gözlerle baktı. Ayağa kalktı, yerdeki pirinç tanelerini ayağıyla ezdi. Nimete yaptığı bu saygısızlığa çok kızarak tokadı yapıştırdım, ağlayarak gitti.

Dinleyenlerden biri:

-Ya amca ne güzel bir davranış sergilemişsin ama sonunu kötü bitirmişsin. Yani kaşıkla verip sapıyla göz çıkarmışsın adeta…

-Ne yapsaydım yani? Çocuk nimeti ayaklarıyla ezdi, elbette cezasını verdim bende…

– Anlamıyorsun hâlâ değil mi?

– ?

– Lan Allah’ın cahili! O çocuk Müslüman değil, dinsiz ya da Budist. Yani pirinç ya da ekmek onun için kutsal değil, anlamıyor musun? Senin gösterdiğin nimete onlar saygı göstermezler, üstelik o daha bir çocuk…-ş.e.

(yaşanmıştır)

Xxx

DEVLETİN CENAZESİ

Namık Kemal Osmanlı Devletinin son yıllardaki halini görüyor üzülüyor çevresindekilere “Bu memleket batacak” diye ikazda bulunuyordu.

Ama onu kimse dinlemiyordu.

Aradan geçen uzun zaman sonra bir tanıdığı, şairi yolda yakalar ve sırıtarak: “Yahu, yıllardır ‘memleket batacak, memleket batacak’ diyorsun, bak memleket hala sapasağlam ayak.” deyince;

Namık Kemal karşısındaki öküz’e acı acı tebessüm ederek: “Birader, bu oduncu Mehmet Ağanın cenazesi değil ki, hemen kaldırıp gömsünler.

Altı yüz yıllık devletin cenazesi yetmiş seksen senede anca kalkar.”diyerek kapak yapar!

Bir cevap yazın